 | | |
| | |
|
Spaces home  Kratae's WorldPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
Kratae's Worldเพราะล่องลอย..จึงลอยล่อง ตามลิ่วลม
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
July 22 เป็นไปไม่ได้... โว้วววว โววววหากฉันมี สิบหน้า เหมือนทศกัณฑ์...
สิบหน้านั้น จะหัน ไปอ่านหนังสือ
สิบลิ้น สิบปาก จะบอกคำพร่ำเพ้อ
ว่าเลื่อนเถอะ ชะลอเถอะ เส้นตายงาน...
ถ้าฉันมี ยี่สิบตา ดั่งทศกัณฑ์
ยี่สิบตา ของฉัน จะอ่านหนังสือไม่เลิก
ยี่สิบแขน จะปั่นงาน พิมพ์หนังสือลูกเดียว
กี่สิบเอสเจ อย่ามายั่ว ไม่แลเหลียวมอง
แต่ฉันมี ตาคู่เดียว ปูดบวมโป่งพอง
อีกมือสอง ของฉัน มีแรงเพียงเท่านี้
คะแนนจากสรวง หรือจะร่วง สู่ทรวงอกเรา
ได้แต่ซบเซา เศร้ารำเค็ญ เป็นไปไม่ได้....
(เพลงสมัยไหน? ตรูไม่รู้ว่ะ ... รู้แต่ว่ามันเก่าก่อนตรูเกิด.. เข้าใจบ่?)
ใครที่สงสัย ตรูว่างนักเหรอ?
... ตรูไม่ว่างอ่ะ
.................................................................. แต่ตอนนี้ตรูหัวระเบิด เข้าใจบ่? เหอ? หือ? หา?
......................................................................................................................โอ้ยยยยยยย งานยังไม่เสร็จง้า....งงงงงงงงงงงงงงงงง July 19 ความพยายามที่ไม่พอบางครั้งความพยายามอย่างเดียวมันก็ไม่พอ
... จริงๆนะ
... มันไม่พอ ไม่พอ ไม่เคยพอ
ไมว่าจะพยายามเท่าไร มันก็ไม่พอ
..ต้องทำอย่างนี้ไปถึงเมื่อไร? ต้องพยายามอีกแค่ไหน ?
มันไม่เคยพอแท้ๆ มันไม่เคยพอเลย.. ไม่เคยพอ ตั้งแต่ไหนแต่ไร มันไม่พอเลยซักนิด...
ไม่เข้าใจว่าต้องการอะไร ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
มันไม่เคยพอ พยายามยังไงก็ไม่เคยพอ ไม่เคยพอ
ต้องอยู่อย่างนี้ไปถึงเมื่อไร
...... ไม่น่าเชื่อ ว่าคนที่ฉันเกลียดที่สุดในโลก จะเป็นตัวฉันเอง
โรคจิตทำร้ายตัวเอง.. กะโรคกระเพาะเพื่อนรักตอนนี้กำลังเป็นโรคจิตทำร้ายตัวเองแหละ...
ชอบดูรายการที่แฟนฉันต้องแต่งงานกับหญิงอื่น..
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โอวววว น่าร้ากกกกกกกกกกกกก
ใครไม่ได้ดู ไปดูซะ
รู้ว่าspaceนี้มีคนเข้ามาหลายคน (.. ถึงตรูจะไม่รู้ว่าใครเข้ามาก็เหอะ แต่พอจะเดาได้สองสามคน ... เจอกันอีกทีเตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีๆเถอะ รู้นะว่าแกเข้ามาอ่าน)
เมื่อเช้าท้องเสีย
...อีกแล้ว
...ช่วงนี้ท้องเสียบ่อยจัง ชอบเป็นตอนเช้าซะด้วย ไปเรียนไม่ค่อยทันเลย
... แต่คนอื่นคิดว่าตื่นสาย เหอๆ .. จริงๆเพราะเราขี้เกียจอธิบายด้วยแหละ บ่นไปเขาก็ช่วยไม่ค่อยได้หรอกมั้ง..เหอๆ
ท้องเสียทีก็หน้าบูด ตอนหัวค่ำโทรคุยกับเพื่อน มันบอกว่าแค่ฉันทำหน้าเฉยๆคนก็กะเจิงแล้ว..
แล้วเวลาท้องเสีย หรือว่าโรคกระเพาะกำเริบ หน้าก็ยิ่งบูด
มันเหมือนว่าฉันหงุดหงิดอยู่ตลอดเวลา
.... เอาเข้าไป
คนมันปวดท้องกระเพาะจะให้ยิ้มร่า หน้าบานได้ไงวะ?
แค่เดินไปนั่งเงียบๆไม่ครวญครางหาพระแสงดาบคาบค่ายก็ดีถมแล้วน่า... โธ่เอ๊ยยยย
เอาเถอะ
แต่ช่วงนี้ท้องไม่ดีจริงๆนะ ปวดท้องบ่อยๆ เด๋วท้องเสียเอย เดี๋ยวโรคกระเพาะเอย..คงเพราะไม่ค่อยได้กินข้าวเที่ยง หรือข้าวเช้า อะไรอย่างนี้
... แกยังไงดี? ห่อข้าวกล่องไปกินดีมั้ย?
เฮ้อ....
ข้อดีของเรื่องนี้ คือรู้ว่า แม้ตอนปวดท้องโรคกระเพาะ ก็ต้องยิ้มเข้าไป
... จะทำได้มั้ยตรู
ps. วันนี้กินสุกี้ทำเองแหละ พิเศษตรงที่ซื้อเอ็นไก่มาใส่ด้วย จากปกติใส่แค่ไส้กรอก
อร่อยมั่กๆๆๆๆๆๆๆๆ July 18 ... งานของฉัน...... จริงๆแล้ว ฉันเป็นเป็นคนที่เรียกได้ว่า "พิลึก" นะ
ตอนเรียนเขียนบทความ ให้ตายก็จะไม่ให้เพื่อนอ่านทวน แก้ให้ หรือว่าอะไรอย่างนี้ ทั้งๆที่โดนหักคะแนนตลอดเรื่องพิมพ์ผิด...
จริงๆแค่ให้เพื่อนตรวจให้ เท่านั้นก็แก้ปัญหาได้แล้ว
... แต่ฉันไม่...
ยอมทิ้งคะแนนไปง่ายๆ ทั้งๆที่ยื่นให้เพื่อนตรวจให้แค่เนี๊ยะ!!!!
หรืออย่างฟิค Y ที่เขียนออกมา พิมพ์เรียบร้อยแล้ว 1 เล่ม ขายไปแล้ว คนอ่านเยอะแยะมากมาย
แต่ถ้าถามว่าจะให้เพื่อนอ่านมั้ย? ไม่มีทาง
ยกเว้นจะสนิทมากๆ หรือเขาอยากจะอ่าน หรือเราอยากให้เขาอ่าน (ซึ่งน้อยครั้ง) เท่านั้นแหละ
เพราะงั้น จนถึงบัดนี้เพื่อนเอก เพื่อนประวัติศาสตร์ หรือเพื่อนเก่า ก็ยังไม่ได้อ่านฟิคฉันซักกะคน
คนที่ได้อ่าน คือคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักนั่นแหละ
หรืออย่างนิยายที่เขียนทิ้งเอาไว้ร่วมสามร้อยกว่าหน้า..
ก็ไม่เคยให้ใครอ่าน
... แน่นอน อาจมีคนได้อ่านบ้าง แต่... พอเขียนต่อก็ให้คนอ่านอยู่ไม่กี่คน
.. ฉันลองส่งไปให้พี่ที่ทำงานหนังสืออ่านดูแล้ว แล้วเขาก็ตกลงให้แก้บ้าง ก็ดี ยังดองอยู่ ไม่มีเวลาและขี้เกียจ
ฮ่าๆ
งานเขียนตอนม.ปลาย ที่ได้รับคำชมเยอะๆ มาโอ้ให้แม่ฟัง แม่อยากอ่านบ้าง
... ไม่มีแม้แต่จะแง้มให้เห็นว่าเขียนลงในกระดาษอะไรด้วยซ้ำไป
........................ พูดง่ายๆ เราจะให้คนอ่านงาน ก็ต่อเมื่อเขาเป็นเจ้านาย อาจารย์ เพื่อนที่สนิท หรือคนที่ต้องให้อ่านจริงๆ
มันอายน่ะ
พิลึกมั้ย?
..... ตอนนี้ต้องแก้ปัญหาตรงนี้ซะแล้ว
จริงๆแล้ว เราไม่เคยมองมันเป็นปัญหาเลย
แต่... มันดันกลายเป็นปัญหา (ส่วนตัวมากๆ) อยู่ตอนนี้ซะงั้น
โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เฮ้อ..................
บ่นอะไรไม่รู้เรื่อง เหอๆ July 17 ...ช็อกเล็กน้อยวีนนี้วันหยุด....
แต่ไม่ได้ไปไหนเลย นอกจากไปซื้อของที่โลตัสเล็กน้อย ..
ช่วงนี้กำลังชอบทำสุกี้กินเอง อร่อยดี ประหยัดด้วย (ความจริงก็ไม่เท่าไร แต่รู้สึกว่าทำเองมันอร่อยกว่ากินMKยังไงก็ไม่รุ... จริงๆนา..)
ทำกินเองแล้วก็ทึ่งกับหม้อหุงข้าว หม้อหุงข้าวทำอะไรได้หลายอย่างจริงๆนะเนี่ย หืมๆ >.<
จริงๆวันนี้ฉันควรจะได้ไปเยี่ยมบ้านปู่ที่อยุธยาตามคำสั่งพี่ แล้วก็ไปศรีราชากินปูนึ่งที่บ้านพี่ตามคำชวน
... แต่ก็ไม่ได้ไป
...เพราะมีงาน ..
ฮื้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เฮ้อ... ชั่งเหอะ...
แต่ที่น่าตกใจก็คือ พี่ชายคนโตที่ไม่ได้คุยกันมาเป็นชาติ (ซักครึ่งปีล่ะมั้ง ปกติไม่ได้คุยกัน บางทีก็ปีกว่าจะได้คุย หรือถ้าเจอกันตัวเป็นๆ ฉันไม่ได้เจอพี่ตัวเองมาปีหนึ่งแล้วล่ะ เหอๆ บางทีไม่ได้เจอกันซักสองปีอ่ะนะ พูดได้ว่าบางทีลืมไปเลยว่ามีพี่อยู่ศรีราชา) มันถามเรื่องแฟน
ดูสิ
พี่ : ว่าแต่ มีประเด็นเรื่องชู้สาวในชีวิตบ้างรึเปล่าเนี่ย?
ฉัน : หา?? หา??? หา? O[]O
พี่ : มีแฟนรึยาง??
ฉัน : -[]-" ถามอะไรเนี่ย? ไม่มี๊!!!
พี่ : ปีสี่แล้วนา..
ฉัน : .... มันมีแต่พวกเย็บๆ แล้วมันก็ไปตามสายลม... วิ้ววววววววววว TT ^ TT
พี่ : ใคร!! ใครกล้าหลอกน้องพี่??? ไผ? คนไหน? ไผ???
ฉัน : (.... วันนี้ทำไมแปลกๆวะ? ตั้งแต่เป็นพี่เป็นน้องมามันไม่เคยทำตัวเป็นพี่หวงน้องเลยนะ - -" ) พี่ตาลกินเหล้ารึเปล่าเนี่ย? เมาใช่มะ? นี่พี่กิ๋ว (พี่สะใภ้) อยู่ไหนเนี่ย?
พี่ : โว้ยยยยย... แกน่ะ ความจริงก็หน้าตาดีนะ มีคนมาจีบมันก็ไม่แปลกนะ
ฉัน : O[]O !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ใครหน้าตาดีนะ??????
พี่ : ก็น้องสาวพี่ไง สวยนะโว้ย!!! เราน่ะสวยนะ ระวังพวกผู้ชายไว้บ้างนะ หน้าตาอย่างเรายังไงก็มีคนมาจีบ!!!
ฉัน : ... (บอกตามตรง ตอนนี้พูดไม่ออก มันต้องเมาแหงๆ
ตั้งแต่เป็นพี่เป็นน้องกับมันมาเนี่ย มันไม่เคยบอกว่าเราหน้าตาดีเลยนะ มีแต่เรียกว่า "ยัยหมู ยัยอ้วน ยัยขี้เหร่"
จะว่าไป ที่บ้านฉันไม่เคยมีคนชมฉันว่าหน้าตาดี หรือว่าหน้าตาน่ารักเลยนะเนี่ย เพราะงั้นฉันถึงรู้ความจริงที่ว่า ตรูหน้าตาขี้เหร่.... ตอนนี้ก็ขี้เหร่อยู่แหละ ... เหอๆ)
... แล้วหลังจากนั้นท่านพี่ก็ชวนไปบ้านที่ศรีราชา แล้วก็พูดพร่ำให้ระวังผู้ชายในโลกนี้ เพราะส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่ญาติก็จะไว้ใจไม่ได้ทั้งนั้นแหละ
........หืม.......... นี่แหละเรื่องซ๊อกเล็กน้อย
... ไม่ได้เจอกันนาน พี่ตรูเปลี่ยนไปแล้ว.. เอิ๊กส์
เรื่องที่สองก็คือ เมื่อวานไปนั่งฟังอภิปราย (.. จริงๆนั่งสัมภาษณ์สภาอยู่แค่คนเดียว แล้วก็มีคนอื่นๆเข้ามาร่วมด้วย การเป็นถกปัญหาสภากันไปซะชิบ)
อัดมายาวนานตั้ง 2 ชั่วโมง 27 แน่ะ
................. พอมาฟังดูดีๆ รู้สึกสรรพนามเรียกตัวเอง ทำไม.... สภา.. เรียกฉันว่า "ป้า" วะ?
... "นี่ๆ ป้าๆ ป้าอัดอย่างงี้จะไปถอดเทปได้เหรอ?"
"แล้วยัยป้านี่เป็นใครล่ะเนี่ย?"
ฯลฯ O ^ O
... นี่ๆ คนที่เรียกฉันว่าป้า เป็นศิษย์เก่าที่เคยเป็นสภามาก่อนนะ
.......เหอ?
เพราะทรงผมแล้วก็หน้าตาที่ไม่ได้แต่งเลยซักนิดรึเปล่าวะ? เมื่อเช้าตื่นสาย เพราะปั่นงานกลุ่ม... ที่ตรูทำอยู่คนเดียว เหอๆ
..เฮ้อ...
สุดท้าย
....................................... โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กรูขี้เกียจเขียนข่าวแล้วน้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อ
เมื่อไรจะจบๆซะทีวะ เบื่อเซ็ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ข้อดีของเรื่องนีคือ
.... พี่ตรูก็มีดีเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆ
.... ยัยป้างั้นเหรอ? เช๊อะ! แล้วไงยะ?? เช๊อะ เช๊อะ เช๊อะ
เขียนข่าว.... เหอๆ หาข้อดีไม่เจอ...
ps. รู้นะว่ามีคนเข้ามาอ่าน เพิ่งเช็กดีๆครั้งที่แล้วเนี่ย .... ช่วยแสดงตัวด้วยนะยะ
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม! |
There are no categories in use.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
Profile
Blog
Guestbook
Photos
Lists