Chulaluk's profileKratae's WorldPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 28 เมื่อเช้าฉันได้กลิ่น..เคยมีคนบอกว่า กลิ่น เป็นสิ่งที่จะทำให้คนระลึกถึงอะไรบางอย่างในอดีตมากที่สุด ไม่ใช่ภาพหรือว่าเสียงหรอกนะที่กระตุ้นความทรงจำได้ แต่กลิ่นต่างหาก
ท่าจะจริง
เมื่อเช้าเราตื่นมา แล้วก็ได้กลิ่น
เหมือนจะกึ่งตื่นกึ่งหลับ แต่มันก็ได้กลิ่นประมาณนี้แหละนะ
เป็นกลิ่นชื้นๆ เหมือนดินหลังฝนตก หนาวๆ แต่อบอุ่น
เหมือนกลิ่นที่เคยได้รับตอนไปเที่ยวอ่างขาง ตอนเด็กๆ มีอยู่วันหนึ่งฝนตกหนักในตอนกลางคืน พอเช้าดินก็เฉอะแฉะ อากาศก็หนาว
... แต่จำได้ว่าท้องฟ้าสีน้ำเงินคล้ำเลือนลาง ไอหมอกล่องลอยทั่ว มองไปไกลๆเห็นริ้วเขาซ่อนอยู่ แดดยังคงไม่แรง อากาศแม้หนาวแต่ก็ไม่หนาวเกินไปจนทนไม่ได้
จำได้ว่าฉันกับแม่เดินออกจากที่พัก เดินตามไหล่เขา พงหญ้า แมกไม้ หยาดน้ำค้างตอนกลางคืนเกาะพราวตามใบสน ต้นสนลู่ลมครั้งหนึ่งหยาดน้ำก็ร่วงหล่นสู่พื้นพราวราวกับดาวตก
สวยมาก
พวกเราเดินไปเงียบๆ แม่หันไปคุยกับพ่อแล้วก็พี่ชาย ส่วนฉันก็มองวิวไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ พร้อมๆกับสูดกลิ่นธรรมชาติที่นั่นให้เต็มปอด
..เมื่อเช้าเราได้กลิ่นนี้อีกครั้ง
แต่มันก็แวบเดียวแล้วก็หายไป...
ฉันลืมตาตื่น แล้วก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องแคบๆกลางเมืองหลวง เมื่อสูดลมหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ไม่ได้กลิ่นอย่างนั้นอีก
อยากจะกลับไปในตอนนั้น เดินเล่นเงียบๆ กับกลิ่นขุนเขาที่ถึงผ่านไปกี่ปีก็ไม่ลืม
บางครั้ง ความปราถนาของคนมันก็ไม่ใช่เรื่องหวืดหวาหรือน่าตื่นตาเลย จริงมั้ย?
ขอบคุณกลิ่นหอมๆนั่น ที่ทำให้วันนี้รู้สึกมีแรงมากขึ้นกว่าเมื่อวาน ถึงจะไม่สบายก็เถอะ
ขอบคุณความทรงจำ ที่เลือกจะจดจำช่วงเวลาดีๆ
วันนี้ก็สู้ๆ
Fighting!
Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://krataena.spaces.live.com/blog/cns!D769E354D3673147!569.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
